Jedan od projekata koji je pokrenut 1996. godine, a realiziran naredne, u okviru JP PTT saobraćaja BiH je bio BIHPAK, ustvari paketska mreža DPN–100 kanadske kompanije NORTEL, a tom prilikom distributer opreme je bila turska kompanija NETAS - Joint Venture Nortel Canada.
BIHPAK se sastojao od tri koncentratora (Tuzla, Zenica i Mostar), sa čvorom i mrežno-upravljačkim centrom u Sarajevu (NMS). U početnoj fazi su omogućavali konekciju sa svim osnovnim servisima koje su mreže tog tipa i vremena pružale: X.25, X.28, SNA/SDLC i novi Frame Relay servis. Veze između čvora i koncentratora su bile digitalne (SDH). BIHPAK paketska mreža je omogućio svojim korisnicima izlaz u svijet preko gateway-a sa njemačkom mrežom Datex-P i slovenačkom mrežom SIPAX.
Isto tako, i pristup na Internet mrežu, kao i povezivanje različitim host-kompjuterima, terminalima, LAN-ovima i personalnim kompjuterima (PC). Ovaj NORTEL-ov servis je bio u skladu sa CCITT preporukama i omogućio je povezivanje BIHPAK mreže sa drugim javnim mrežama za prijenos podataka sa komutacijom paketa.
BIHPAK mreža je pružila brojne mogućnosti korisnicima, pri čemu su pojedine od njih karakteristične samo uz neke od servisa. Ovo su samo neke od njih:
– komutirane virtuelne veze (SVC),
– permanentne virtuelne veze (PVC),
– PAD komande na više jezika,
– direktni pozivi,
– skraćeno biranje,
