Proces evropskih integracija, koji je godinama formalno postojao, ali je u praksi stagnirao, tokom 2025. godine faktički je zamrznut.
Tokom 2025. godine Srbija se, pod vodstvom Aleksandar Vučić, našla u jednoj od najsloženijih i najnepovoljnijih političkih i geopolitičkih situacija od završetka ratova devedesetih. Politika dugogodišnjeg balansiranja između Istoka i Zapada, koja je bila temelj Vučićeve vanjske strategije, ove godine se pokazala kao neodrživa, s posljedicama vidljivim na gotovo svim nivoima – od međunarodnih odnosa do unutrašnje političke stabilnosti i privrednih izgleda zemlje, prenosi Dnevno.hr.
Proces evropskih integracija, koji je godinama formalno postojao, ali je u praksi stagnirao, tokom 2025. godine faktički je zamrznut. Iz Brisela su stizale sve otvorenije poruke da Srbija ne ispunjava ključne političke i demokratske kriterije – od vladavine prava i slobode medija do usklađivanja vanjske politike s Evropska unija.
Gubitak povjerenja Zapada i distanca Moskve
Vučićevo odbijanje da se jasno pozicionira prema ratu u Ukrajini, uz istovremeno održavanje bliskih veza s Moskvom, dovelo je do potpunog gubitka povjerenja evropskih institucija. Srbija je ušla u 2025. godinu bez ikakvog realnog pomaka ka članstvu u Evropskoj uniji, uz sve češće poruke da je proširenje za Beograd praktično zaustavljeno.
Istovremeno su se ozbiljno pogoršali i odnosi sa Sjedinjene Američke Države. Tokom godine Washington je uveo sankcije pojedinim osobama i strukturama bliskim vlastima u Beogradu, dok je Vučić u diplomatskim i političkim krugovima sve češće označavan kao nepoželjan partner.
Razlozi za takav odnos su višestruki – od autoritarnog upravljanja, pritiska na opoziciju i medije, do netransparentnih sigurnosnih i vojnih aranžmana. Posebnu težinu imale su informacije o posrednoj prodaji oružja Ukrajini, što je dodatno zakomplikovalo odnose Srbije i s Rusija.
Moskva, koja je godinama bila jedan od ključnih vanjskopolitičkih oslonaca Beograda, tokom 2025. sve otvorenije je iskazivala nezadovoljstvo ponašanjem srbijanskog rukovodstva. Kritike iz ruskih političkih i medijskih krugova bile su znatno oštrije nego ranijih godina, čime se Vučić našao u paradoksalnoj situaciji – bez povjerenja Zapada, ali i bez naklonosti Kremlja.
Unutrašnji pritisci i zapaljiva retorika
Na unutrašnjem planu, 2025. godinu obilježili su rastuće nezadovoljstvo građana, protesti i sve dublja polarizacija društva. Privredni pritisci, inflacija i osjećaj međunarodne izolacije dodatno su opteretili ionako krhku društvenu atmosferu.
Umjesto smirivanja tenzija, dio vlasti posezao je za zapaljivom retorikom, uključujući i ratne poruke prema susjednim državama, prije svega prema Bosni i Hercegovini, a potom i prema Hrvatskoj. Takva retorika imala je dodatnu težinu u kontekstu činjenice da u Hrvatskoj istovremeno radi gotovo 100.000 državljana Srbije, koji su postali važan dio tržišta rada i svakodnevnog života.
Godina 2025. se u Srbiji sve češće opisuje kao godina izgubljenih konaca. Vučićeva strategija očuvanja vlasti kroz vanjskopolitičko balansiranje dosegla je svoje granice, a zemlja se našla u svojevrsnom geopolitičkom vakuumu – udaljena od Evropske unije, sa zahlađenim odnosima sa Sjedinjenim Američkim Državama i narušenim povjerenjem Rusije.
U takvom okruženju Srbija ulazi u drugu polovicu decenije bez jasnog smjera, suočena s posljedicama političkih odluka koje su je dovele u najteži međunarodni položaj u više od 30 godina. Kako sada stvari stoje, 2026. bi mogla biti još gora od 2025., a sve se češće čuje da sudbina cijele politike zavisi od pomoći jednog čovjeka – onog koji maše zastavom Velike Mađarske.
