Iako su tada iz firme navodili da je u pitanju nesretan slučaj, da je Valentin samoinicijativno ušao u tzv. usipni koš kako bi otklonio kvar na mašini koja se potom pokrenula i uzrokovala smrtne povrede, optužnica ukazuje da postoji odgovornost firme i nadležnih. Ispostaviće se da je usipni koš neovlašteno prepravljan te da nije imao upotrebnu dozvolu. Uporedo, Vujica nije bio obučen za rukovanje mašinom, te nije tog dana, u prekovremenim satima smio biti raspoređen na takve poslove. Od optužnice je proteklo više od godinu dana a naredno ročište u sudu u Kiseljaku zakazano je 23. maj.
Majka i brat Valentina Vujice i dalje istrajavaju na tvrdnji da je Valentin te noći ubijen, odnosno da su ga nepoznate osobe silom ugurale u usipni koš. Navode da su neformalne izjave očevidaca različite od onih datih zvanično.
„Zašto nisu izvršena određena vještačenja, zašto nemam prava na obdukcioni nalaz, zašto nisu saslušane pojedine osobe, a meni su putem pojedinih ljudi došla saznanja da se nije odigralo onako kako tužilaštvo zaključuje? U prethodnom vremenu imao je ozbiljnih prijetnji od strane pojedinih osoba sa područja Kiseljaka”, navela je majka Mira Tuka za Žurnal.
Federalno tužilaštvo, kao i ono iz SBK, odbijaju njihove žalbe na rješenja o neprovođenju istrage za ubistvo. I danas ona dobija naznake osoba bliskih svojevremenoj istrazi da treba istrajati na svojim zahtjevima.
Uporedo, firma „BFS Kreševo“ više od tri godine odbija po pravomoćnoj presudi isplatu ukupno 34 hiljade maraka nematerijalne štete za duševne boli majci i polubratu nastradalog Valentina Vujice te druge troškove nastale nakon njegove smrti, o čemu je Žurnal ranije pisao. Zbog toga je Općinski sud u Kiseljaku polovinom prošle godine odredio mjeru prinudne naplate zapljenom i prodajom imovine BFS-a. No, do naplate još nije došlo.
