Za orden spreman

Piše: Šeki Radončić

Sobzirom na činjenicu da sam godinama istraživao zločine počinjene u ime tzv. Velike Srbije, samim tim i velikosrpsku ideologiju, nijesam iznenađen činjenicom da je crnogorski premijer Zdravko Krivokapić čestitao „Dan Republike Srpske“, predsjednici tog, naglašavam, bosansko-hercegovačkog entiteta Željki Cvijanović. Nastalog na politici krvi i tla, dakle na genocidu, etničkim čišćenjima, progonima ne-Srba itd. Što zorno pokazuju i presude Haškog tribunala.

Za zaboravne ili neupućene: osnivači Republike Srpske, osuđeni ratni zločinci Radovan Karadžić, Momčilo Krajišnik i Ratko Mladić, baš kao i njihovi politički i ideološki nasljednici 9. januar su slavili ili slave kao „dan državnosti“ Republike Srpske.

Ako znamo da su Zdravka Krivokapića na mjesto premijera bukvalno instalirali jedan od glavnih ideologa Velike Srbije Amfilohije Radović i četnički vojvoda Andrija Mandić, koji je čak svoje zasluženo čelno mjesto na tada opozicionoj listi ustupio „Profesoru“ kao i Krivokapićevo predpremijersko i premijersko velikosrpsko djelovanje, onda i ne čudi što „uvaženi profesor“ i ovakvim potezom pokazuje da ne posjeduje kulturu stida niti kulturu sjećanja.

Ovim neprimjerenim činom se Zdravko Krivokapić kandidovao da sljedeće godine na svoja junačka prsa pripuči Orden Republike Srpske, u narodu poznatiji kao Karadžićev orden. Kao što je to učinio njegov ideološki i politički guru, upokojeni Amfilohije.

Naime, Radovan Karadžić je 9. maja 1994. godine, na svečanoj sjednici Republike Srpske, lično uručio najznačajnije ordenje najzaslužnijim osobama na stvaranju te paradržavne tvorevine. (Do tog spiska sam uspio doći nakon višegodišnjeg istraživanja, jer je skrivan kao zmija noge: strah od Haga je bio golem.)

U svečarskoj atmosferi, azbučnim redom, čitana su imena slavodobitnika: državnika, sveštenika, političara, ratnika, književnika… Sve ih je krasila ista osobina – u službi politike krvi i tla, sabljom ili krvavim perom, gradili su Republiku Srpsku.

Najsjajnija Karadžićeva odličja, Orden Republike Srpske sa ogrlicom, „koji se dodjeljuje najistaknutijim ličnostima za stvaranje RS-a“ dobili su patrijarh srpski Pavle i „balkanski kasapin“ Slobodan Milošević. Zasluženo, iako su obojica negirali bilo kakve veze sa užasnim zločinima počinjenim u BiH.

Pored patrijarha Pavla, visoki sveštenici Srpske pravoslavne crkve: mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije Radović, episkop bački Irinej Bulović, episkop zvorničko-tuzlanski Vasilije Kačavenda, episkop banjalučki Jefrem Milutinović, hercegovački vladika Atanasije Jeftić, episkop petrovački Hrizostom, episkop Stefan, episkop šumadijski Sava…

Odmah iza njih, Ordenom Republike Srpske sa lentom odlikovani su kasnije osuđeni ratni zločinac Biljana Plavšić i njen kolega Momčilo Krajišnik. Na prijedlog Momčila Krajišnika, Narodna skupština RS-a odlikovala je i skromnog Radovana Karadžića sa istim ordenom.

Orden Nemanjića je „zakučio“ crnogorski predsjednik Momir Bulatović, tadašnji opozicionar i socijaldemokrata Milorad Dodik, te Radoslav Brđanin, kasnije osuđen u Hagu na 32 godine zatvora za genocid, pomaganje u genocidu, zločine protiv čovječnosti, kršenja ratnog prava i običaja i teška kršenja ženevskih konvencija.

Visokim odličjem, Ordenom Njegoša, Karadžić je, između ostalih, odlikovao ljubitelje „lepe reči“, koji su propagirali rat, Veliku Srbiju i etničko čišćenje. Tako je Karadžić „Njegošem prvog reda“ odlikovao Novaka Kilibardu, dugogodišnjeg lidera tadašnje ultrašovinističke Narodne stranke kao i ratnog druga i etničkog čistača Trebinja Božidara Vučurevića. Isti orden dobio je profesor književnosti i ratni zločinac Miroslav Deronjić, osuđen u Hagu na deset godina robije.

Pošto se Zdravko Krivokapić kada god vidi kakvog popa baci da mu uhvati i poljubi ruku, kao nekad Dino Zof na loptu, i slika se sa srpskim teroristima kao što je Nikola Kavaja, mislim da je uputno podsjetiti ko je još od „srpskih junaka“ okićen Karadžićevim Ordenom Karađorđeve zvijezde: vojni lider bosanskih Srba general Ratko Mladić, ratni ministar odbrane RS-a Manojlo Milovanović, Mladićev pomoćnik general Ðorđe Ðukić, general Stanislav Galić, osuđen u Hagu na 20 godina zatvora zbog granatiranja Sarajeva, načelnik Generalštaba RS-a Novica Simić, pa generali Grujo Borić, Dragomir Milošević i Milenko Živanović, kasnije osuđeni u Hagu na višegodišnje kazne zatvora.

Kao što se vidi i sa ove vremenske distance, svaki od tih ordena stigao je u prave ruke. A po svom odnosu prema zločincima, inspiratorima ratnih zločina i onima koji su ih kadili, te Crnoj Gori, Crnogorcima, manjinskim narodima a i po sastavu (po)četničke Vlade, Zdravko Krivokapić je već ispeglao revere da od Karadžićevog nasljednika, Milorada Dodika, prikači zasluženo znamenje.

Autor je predsjednik Centra za istraživačko novinarstvo „Dokument“ iz Podgorice. Tekst je objavljen na portalu CdM.me.