Općina Kiseljak je poznata i po tome što je to i rodno mjesto predsjednice FBiH Lidije Bradare koja je opet poznata po tome što pažljivo čita revizorske izvještaje federalnih kompanija. Znanje Lidije Bradare ide i u pravcu ocjene ko je zadužen da gradi mrežu prema Kiseljaku, pa je na jednom od medija negativno govorila i o razvojnim projektima kompanije BH-Gas koja nije sposobna da tu mrežu izgradi.
To što je dio transportnog gasovoda došao do Brnjaka i to što od tog mjesta do Kiseljaka može samo ići distributivna cijev, to gđi Bradari nije bila smetnja da kritiku uputi kompaniji koja niti može graditi niti upravljati distributivnim sistemom, a sve po važećim propisima.
Bez obzira na to koncesija za distributivnu plinsku mrežu dodijeljena je preduzeću “VODOVOD I KANALIZACIJA” Kiseljak i logično je pitanje šta ima kanalizacija sa plinskom mrežom. U svijetu gđe Bradare očigledno ima, jer dok ona upućuje kritike federalnoj kompaniji to preduzeće iz Kiseljaka dobiva koncesiju, a što je predsjednici FBiH dobro poznato.
Ovo je jedinstven primjer u svijetu da preduzeće koje bespravno koristi vodu iz bušotina sada dobije koncesiju za plinsku mrežu i to ne smeta predsjednici FBiH. Ne smeta joj ni preduzeće “Južna plinska interkonekcija”, ali joj sve smeta što radi jedina federalna transportna kompanija. S obzirom na to da je trend u Kiseljaku da iz fekalija idete u plinski biznis, to ne bi čudilo i da iz pogrebnih usluga idete u distribuciju električne energije. Sve može 20 km od Sarajeva, ali u Sarajevu ne može ni Zakon o Južnoj interkonekciji, jer se iz fekalija “može” izgraditi distributivni plinski sistem, a ne može da jedina transportna kompanija gradi transportni gasni sistem.
Činjenično, značaj životinjskog izmeta je već dokazan kroz projekte u energetskom sektoru, ali sumnjam da je gđa Bradara imala to u vidu.
Ovo je još jedan primjer šta se radi u energetskom sektoru i to na teritoriji označenoj kao hrvatski teritorij od značaja za hrvatski narod.
Da sada uputim pitanje predsjednici FBiH da li je utjecala na Vladu SBK za dodjelu koncesije, da li VIK ima registraciju i odobrenje da se bavi gasnim biznisom, a koju bi trebao da izda Regulator za energiju u FBiH (jedini nadležni po usvojenom Zakonu o energiji i regulaciji energetskih djelatnosti FBiH), da li ima stručne kadrove za realizaciju izgradnje i održavanja plinske mreže, te da li VIK ima obezbijeđena finansijska sredstva s obzirom na male prihode od 1,5 miliona KM i dobit oko 50.000 KM, bilo bi suvišno, jer predsjednica čita federalna izvješća o reviziji, a ne revizorska izvješća iz rodnog mjesta.
Ostavljam na maštu na koji način bi HDZ realizirao formiranje i izgradnju distributivnih plinskih sistema, jer gledajući slučaj iz Kiseljaka bizarnih ideja sigurno ne bi nedostajalo.
(Autor je bivši direktor BH-Gasa i energetski stručnjak)
