Šta je geopolitika Evrope kao vrta?

Ali kako je doba teritorijalnih osvajanja ustupilo mjesto diplomatskim i komercijalnim sredstvima razmjene zatvaranje u tvrđave zgubilo svoju funkciju za kontrolu teritorije, a vladari su se okrenuli manje nasilnim metodama kako bi osigurali svoju zemlju i podanike. Vrtlarstvo je bilo omiljeno zanimanje, a uređenje je način da se monarh uspostavi kao dobroćudni vladar koji se brine o svojoj teritoriji i njeguje je.

Prelazak na vrtlarstvo poklopio se, uzgred, sa sporom sekularizacijom države u Evropi, jer vladari svoj legitimitet više nisu crpili autoritet iz božanske moći, već iz vlastitih plemenitih, zemaljskih nastojanja. I ovo je svjesna inspiracija za to kako EU primjenjuje svoju teritorijalnu državnost, ili geopolitiku.

Tokom Hladnog rata, pošto je čist destruktivni potencijal vojnih sredstava činio apsurdnim za evropske nacije da sebe zamišljaju kao mini-tvrđave, Evropljani su počeli da govore o "pripitomljavanju politike moći", koristeći prekograničnu saradnju kako bi otoplili odnose, da bi na kraju svoju sudbinu preuzeli iz ruku moćnika, Sjedinjenih Država i Sovjetskog Saveza.

Kada je EU uspostavila svoje unutrašnje tržište, na primjer, nisu se gomilala ili stvarala pravila koja bi nametala drugim državama. Ekonomska prekogranična saradnja evropskih država suprotstavljena je naizgled neumoljivim identitetima da ih kontinuirano preispitaju (doktrina „vrućeg mira“). Njen cilj je bio da regulira tipična pitanja međudržavnih tenzija kao što je kontrola resursa i tretira ih gotovo kao pitanja unutrašnje politike, koju nadgledaju komisija i parlament („pripitomljavanje politike moći“), a zatim je izvezla ove alate i ekspertizu u inostranstvo, ulazeći u navodno isključive geografske sfere uticaja  supersila, i pokušavajući da odmrzne sukob (doktrina „sfere ekspertize“).

Onda je Evropa naprosto stala, umorila se, okrenula prema unutra. Svakome ko hoće da uđe u brak sa postavlja je mnogo uslova koje druga strana ili ne može ili više ne želi da ispunjava.

Evropa stoga mora krenuti ka paradigmatskim promjenama i postati ponovno ekonomski i politički invazivna.