Sankcionirati Srbiju ako ne smanji vojne veze s Rusijom

Sjedinjene Države su to primijetile. Izvještaj Ministarstva odbrane (DoD) za 2019. godine objasnio je koliko je situacija postala ozbiljna. Prema Ministarstvu odbrane, „Srbija pruža najpovoljnije okruženje za ruski uticaj na Balkanu“.

Srbija je intenzivirala svoje bezbjednosne i političke veze ne samo s Rusijom, već i s Kinom, na ekonomskom, političkom i vojnom planu. Danas Kina ovu zemlju smatra glavnom ulaznom tačkom u Evropu za svoju inicijativu Pojas i put. Govoreći prošle godine o odnosima Srbije s Kinom, predsjednik Aleksandar Vučić je rekao: „Imamo veoma dobru saradnju između naših zemalja i želimo da je podignemo na viši nivo ako je moguće... Naše prijateljstvo je iskreno i veliko i nije ni čudo što ga zovemo 'čeličnim'.” Kao dokaz vojne komponente odnosa, Beograd je od Pekinga kupio sistem protivvazdušne odbrane i naoružane vojne dronove.

Odnos Srbije sa Sjedinjenim Državama i EU

Slika nije loša. Iako Srbija ne želi da se pridruži NATO-u (kao što to ima većina njenih susjeda), ona ostaje članica Alijanse Partnerstvo za mir. Srbi su trenirali sa Nacionalnom gardom Ohaja, u okviru Programa državnog partnerstva Nacionalne garde, a ova zemlja ima više nego dvostruko veći broj angažmana sa Sjedinjenim Državama nego bilo koja druga zemlja. Srbija također teži članstvu u Evropskoj uniji i nedavno je otvorila nekoliko novih poglavlja u procesu pridruživanja.

Međutim, ti produktivni kontakti su sada ugroženi. Kako bi sačuvao svoju neutralnost i izbjegao da se svrsta na stranu SAD i njenih evropskih saveznika i Rusije, Vučić je najavio da će Srbija prekinuti sve vojne vježbe sa stranim trupama. Srbija nije uskladila svoju spoljnu i nacionalnu bezbjednosnu politiku s politikom EU. Prema Evropskoj komisiji, „usklađenost“ Srbije s izjavama visokog predstavnika za vanjsku politiku i bezbjednost i odlukama Savjeta iznosila je 61 %“ u 2021. godini. Nasuprot tome, Albanija i Crna Gora su bile u potpunosti usklađene, dok je usklađivanje Severne Makedonije i Bosne i Hercegovina je bila 96, odnosno 70 %.

Što se tiče Ukrajine, Srbija je još dramatičnije odstupila od evropskog konsenzusa- sve tvrđeg stava protiv Kremlja. Za razliku od svake zemlje članice EU i zemlje kandidata, ona se protivi sankcijama Rusiji zbog invazije. Srbija je u decembru glasala protiv rezolucije Generalne skupštine UN kojom se Rusija poziva da odmah "povuče svoje vojne snage s Krima i okonča privremenu okupaciju teritorije Ukrajine". Rezoluciju su podržale Sjedinjene Američke Države i zemlje članice EU. Neslaganje Srbije s EU nije samo u odnosu na velike sile. Prošle jeseni bila je domaćin konferencije Pokreta nesvrstanih, u kojoj je aktivan učesnik.

Postavljaju se i pitanja koliko je Vlada Srbije posvećena ulasku u EU, što je želja većine Srbijanaca.

„Bili smo veoma oduševljeni procesom pristupanja — danas nismo... Više nas nije briga“, rekao je Vučić u septembru 2021.godine.  Da bi se vratila na put demokratije i pristupanja EU, zemlja treba odmah da sprovede obaveza koje je preuzela na Samitu za demokratiju u decembru. Zamjenik pomoćnika američkog državnog sekretara Hojt Ji je 2017. godine upozorio da Srbija treba da napravi izbor između Rusije i Zapada i da ne može da „sjedi na dvije stolice u isto vrijeme, posebno ako su toliko udaljene”. Od tada su Sjedinjene Države i EU uglavnom stajale po strani i posmatrale kako Srbija ide dalje ka Rusiji. Oni moraju jasno da kažu Beogradu da njegove akcije i vojni odnosi s Moskvom podrivaju regionalnu bezbjednost i da bi zbog toga mogao imati ozbiljne posljedice.

Ipak, sada kada je Putin pokrenuo rat protiv Ukrajine i prijeti miru širom Evrope, Srbija još uvijek pokušava opkoračiti rastući razdor između Rusije i transatlantske zajednice. Vrijeme je da Sjedinjene Države i njihovi evropski saveznici i partneri zahtijevaju da lideri Srbije smanje svoje vojne veze s Rusijom (i Kinom) ili se suoče sa sankcijama.

(Jason Steinbaum je radio na Capitol Hillu više od tri decenije, a za to vrijeme je služio kao direktor osoblja Komiteta za vanjske poslove Predstavničkog doma i šef osoblja Eliota L. Engela; članak je izvorno objavljen na www.gmfus.org.)