Lokalni izbori nisu donijeli prevelika iznenađenja, tek sporadične situacije u kojima su stranke koje su godinama imale načelničke pozicije u određenim opštinama izgubile vlast. Mala izlaznost, ispod 50%, govori da su građani zasićeni, a da kandidati/kinje uglavnom ne nude ništa novo, piše Buka.
Izbori su pokazali i da svaki glas puno vrijedi, ali i da imamo previše malih opština u kojima nema ni 200 birača. Tako je u opštini Istočni Drvar Milka Ivanković (SNSD) sa samo glasom razlike (77 glasova) pobijedila Duška Agića (US) koji je imao 76 glasova.
Zanimljivije od same izborne utrke su rezultati izbora u pojedinim opštinama. U tri lokalne zajednice u kojima su obrađeni glasovi sa svih biračkih mjesta pronašli smo kandidate koji nisu imali nijedan glas. Čak ni svoj.
Među njima je i dosadašnja odbornica u Skupštini opštine Trnovo (RS) Behija Mulaosmanović (DF). Ona je na izborima 2020. osvojila 49 glasova što je bilo dovoljno da osvoji odbornički mandat. Četiri godine kasnije ili je odlučila da ni ona ne glasa za sebe ili je pokradena. To ćemo znati tek kada budu mogući prigovori Centralnoj izbornoj komisiji i zahtjevi za ponovno brojanje glasova.
U istoj gradskoj opštini – Istočnom Starom Gradu kandidat Ekološke partije Saša Klepić nije dobio nijedan glas.
Vladimir Kovačević, kandidat Narodnog fronta za odbornika u Skupštini opštine Šekovići ostvario je rezultate koji su, u najmanju ruku čudni, jer je osvojio nula glasova.
Damjan Ožegović iz Transparency International smatra da je dvojak razlog za takvu pojavu. Prvi je što stranke po svaku cijenu popunjavavju kandidatske liste smatrajući da će im pojedini kandidati doprinijeti ukupnom rezultatu, što očigledno nije dobra taktika.
